NEE, NEE EN NEE!
Pest jouw kind anderen?
Stop met foutieve overtuigingen en begin te handelen
Reageren!
1. STOP MET
Culpabiliseren
2. Stop met te geloven dat spijt genoeg is
Geloven dat de schade al is aangericht en dat straffen niet meer nodig is
Geloven dat straffen voldoende is
Geloven wat je kind zegt, zonder verder te kijken
Geloven dat je “gerust bent” als de betrokkenheid van je kind niet bewezen kan worden
Geloven dat de school alles zal oplossen
2. Het is dus tijd om te HANDELEN
1. Communiceren
2. Straffen …
3. Opvoeden …
4. Verantwoordelijkheid geven
Stoppen met culpabiliseren
WANT…
Opgroeien betekent leren. Sommige jongeren botsen vaker tegen regels aan dan anderen.
Zolang je kind minderjarig is, ben jij als ouder juridisch gezien verantwoordelijk.Wacht niet tot justitie ingrijpt om regels duidelijk te maken.
Houd moed, we staan achter je! We weten dat het opvoeden van kinderen een lange, dagelijkse reis is die voortdurende herhaling vereist. Geef jezelf niet langer de schuld. Zoek hulp als je die nodig hebt. Je kind heeft jou nodig, niet het rechtssysteem, om hem of haar te herinneren aan de regels van het leven in de maatschappij.
Jij bent de kapitein van je gezin.
Wees niet bang voor de bemanning, maar wel voor de storm die aan de horizon opdoemt. Neem moedig het roer in handen en stuur bij.
2. Stop met de denken dat spijt voldoende is.
WANT…
Spijt alleen is niet genoeg voor de dader. Het is belangrijk voor hen om het goed te maken, ook al kan niet alles hersteld of uitgewist worden. Sommige trauma’s zijn zo diep dat de wonden onuitwisbaar lijken.
Hoeveel spijt er ook is, reageer! Kinderen leren door herhaling, grenzen en structuur.
Duidelijke regels geven hen houvast om zich te ontwikkelen ongeacht de leeftijd.
Zelfs peuters moeten leren hun speelgoed op te ruimen, dingen te geven in plaats van ze in iemands gezicht te gooien, … En dat vergt veel tijd en ruimte in de opvoeding.
Stel duidelijke regels op en handhaaf ze!
Uw kind heeft ze nodig om een leven op te bouwen.
Stop met te denken dat het “te laat” is en dat straffen geen zin meer heeft.
WANT…
Een jongere die pest, bouwt zichzelf op ten koste van een ander.
Maar iets afbreken is makkelijk — iets opbouwen is veel moeilijker.
Het is eenvoudig om anderen te bekritiseren, maar veel moeilijker om zelf stevig in je schoenen te staan.
Een straf geeft betekenis aan een regel. Een jongere moet weten dat regels (en wetten) bestaan om de veiligheid van iedereen te garanderen.
Hij/zij moet begrijpen dat deze regels niet onderhandelbaar zijn en dat ze ook op hem/haar van toepassing zijn.
Het is voorbij met “de baas spelen”: zelfs een leider moet zich houden aan de regels van samenleven.
Kies een sanctie met een helder hoofd. Communiceer ze rustig en duidelijk. Geef de voorkeur aan een sanctie die over tijd loopt, in plaats van een eenmalige straf die weinig blijvende impact heeft. Kies bij voorkeur een sanctie die iets aanleert: waarden die jij wil doorgeven aan de jongere. Laat straffen die de jongeren “afbreken” achterwege want die leren een jongere alleen maar om nog meer te willen vernietigen.
Sancties maken deel uit van leren dus maak ze constructief en duurzaam…
… want opvoeden vraagt tijd.
Stop met te denken dat straffen alleen genoeg is.
WANT…
Je kind mist houvast. Het zoekt duidelijke en consistente grenzen. Misschien gaat het machtsrelaties aan met leeftijdsgenoten. Misschien “maakt het zelf de regels”. Als pestgedrag blijft duren, zal je kind het steeds moeilijker krijgen om zijn/haar plaats te vinden in de samenleving door een gebrek aan respect voor autoriteit, regels en wetgeving.
Straffen alleen zal die fundamenten niet opbouwen. En net die zijn essentieel. Opvoeding is een recht en je kind heeft jou nodig.
Wat ga jij de komende jaren concreet doen om je kind te begeleiden naar een verantwoordelijke en betrokken burger?
Geef je kind verantwoordelijkheid
Wat vindt je kind leuk? Met wie speelt het? Waar krijgt het energie van? Hoe kan je dit gebruiken om je kind te helpen groeien tot iemand die verantwoordelijkheid neemt voor zijn/haar keuzes, gedrag, relaties en (voor jongere kinderen) zelfs voor hun spel en de manier waarop ze met anderen omgaan?
Stop met je kind op zijn of haar woord te geloven
WANT…
Vergelijk woorden met feiten. Vergelijk waardeoordelen met regels, voorschriften en de wet. Het is onverstandig om de verbeelding en het waardensysteem van je kind te verdedigen tegen feiten en concrete elementen. Opgroeien betekent de wereld van de verbeelding verlaten en een gedeelde realiteit betreden, waarin ieder mens rechten heeft. Of we het nu eens zijn met of niet, dit verandert niets..
En het is niet aan één individu om de regels voor iedereen te bepalen!
Deze regels zijn er om het welzijn en de veiligheid van iedereen te waarborgen.
Je kind geloven moet realistisch zijn en afgestemd op de vastgestelde feiten.
Een jongere die pest, heeft het nodig om geconfronteerd te worden met de realiteit — alleen zo kan hij/zij zijn plaats vinden in de samenleving
Stop met te denken dat alles in orde is zolang niets bewezen is.
WANT…
Jouw rol als ouder is om je kind te begeleiden naar maatschappelijke volwassenheid.
Zodat het een volwassene wordt die verantwoordelijkheid kan dragen, voor zichzelf en voor wat op zijn/haar pad komt (kinderen, dieren, werk, engagementen, …), in respect voor de wet. Of de betrokkenheid van je kind nu bewezen is of niet, verandert niets aan jouw verantwoordelijkheid. Je kent de signalen. Je voelt dat er iets speelt. Wat ga jij concreet doen in de opvoeding om van je kind een verantwoordelijke volwassene te maken? Want uiteindelijk gaat het om zijn/haar leven.
Een jongere die pest, heeft nood aan duidelijke grenzen en aan een zorgzame maar duidelijke autoriteit.
En jij, als ouder, bent de eerste volwassene in zijn/haar leven. Neem die plaats in!
Stop met te denken dat de school alles zal regelen.
WANT…
Jouw rol blijft: je kind begeleiden naar volwassenheid en verantwoordelijkheid binnen de samenleving zodat het een volwassene wordt die verantwoordelijkheid kan dragen, voor zichzelf en voor wat op zijn/haar pad komt (kinderen, dieren, werk, engagementen, …), in respect voor de wet
De school zal haar verantwoordelijkheid nemen binnen de grenzen van haar “schip”.
Net zoals jij jouw verantwoordelijkheid draagt binnen jouw “schip”: het gezin. Het is net de combinatie van die verantwoordelijkheden die de jongere helpt. Door duidelijke kaders, herhaalde signalen en consistente regels allemaal gebaseerd op respect en veiligheid.
Iedereen heeft zijn eigen schip. De school het hare. Jij het jouwe.
Wees niet bang om fouten te maken. Corrigeer je koers en ga verder. Je kind heeft je nodig. Juist nu.
1. Communiceren
Je kind leert dat JIJ de kapitein bent
De jongere die zich opstelt als een “baasspeler” en anderen gebruikt als “speelgoed”, krijgt hier een belangrijke kans om te leren:
JIJ bent de kapitein aan boord. Jij bepaalt de regels binnen het gezin, zodat iedereen zijn plaats vindt en zich veilig kan ontwikkelen.
– Communiceer duidelijk de regels aan het kind
– Leg uit dat deze niet onderhandelbaar zijn.
– Maak ook duidelijk wat de gevolgen zijn als de regels niet worden nageleefd.
En vooral: hou je aan je woord. Wees consequent.
Belangrijk: benoem ook de externe regels en verantwoordelijkheden.
Bijvoorbeeld:
- Een vals profiel aanmaken is strafbaar.
- Deelnemen aan groepspesten maakt elke deelnemer verantwoordelijk.
- Regels op school, in sportclubs, online omgevingen…
De kapitein bepaalt de koers van het schip. Een matroos, zelfs met leiderskwaliteiten, kan niet alle verantwoordelijkheden dragen.Beste mama en papa: wees de kapitein van jouw gezin.
Let op: er is maar één kapitein tegelijk aan boord. Om conflicten te vermijden, spreek onderling af wie wanneer die rol opneemt.
2. Straffen …
De jongere leert DE REGELS
Om een regel echt te begrijpen, moet je ermee geconfronteerd worden.
Voorbeeld: Het is omdat er boetes bestaan voor te snel rijden, dat we beseffen hoe gevaarlijk snelheid kan zijn.
Een sanctie helpt om het belang van een regel te begrijpen.
VERMIJD straffen die kwetsen, vernederen of afbreken…
KIES een sanctie die iets aanleert — een regel van samenleven:
Voorbeelden: «Je gaat je tante elke zaterdagochtend helpen in haar moestuin, gedurende … weken. Zo leer je dat alles kwetsbaar is en dat groeien tijd vraagt. Je vrienden zijn ook kwetsbaar, en het heeft tijd en inzet gekost om te worden wie ze zijn.”
“Je gaat onze buur helpen met zijn verhuis. Hij kan je hulp goed gebruiken. Je helpt hem gedurende meerdere weken/maanden tot hij goed geïnstalleerd is.”
Voor jongere kinderen:
“Vanaf nu ben jij verantwoordelijk voor het dekken van de tafel, het leegmaken van de vaatwasser en de afwas, elke dag, gedurende … weken. Zo leer je zorg dragen voor anderen.”. »
Laat de sanctie over tijd lopen. De jongere moet begrijpen dat regels er niet zijn om te straffen of te pesten,
maar om iedereen te beschermen, ook het slachtoffer. Tegelijk moet hij/zij leren dat fouten maken mag. Maar: een fout verandert de regel niet
Een politieagent die een boete geeft, hoeft niet boos te worden.
De sanctie volgt gewoon net zoals een schip kan kapseizen wanneer een jonge zeeman te veel fouten maakt.
3. Opvoeden …
De jongere leert IN DE TIJD
Een jongere die gewend is geraakt om anderen af te breken, lijkt op de lilliputters uit het Reuzenspel:
hij/zij bouwt zijn/haar identiteit ten koste van anderen.
Deze jongeren weten vaak niet wie ze echt zijn zelfs niet als ze populair lijken of zich als leiders gedragen.« Vragen die centraal staan in hun groei: Wie ben ik? Wat heb ik nodig om gelukkig te zijn? Waar ben ik goed in? Wat doe ik graag?
Wat niet? Met wie wil ik omgaan? Deze vragen worden beantwoord door te leven:
door spel, door ervaringen, door vriendschappen… en door jullie als ouder.
Help je kind om zichzelf te ontdekken: stimuleer autonomie, moedig inzet en discipline aan en geef verantwoordelijkheid.
Maar vooral: BRENG TIJD SAMEN DOOR. Luister naar je kind, maar deel ook jouw visie, waarden en wat voor jou belangrijk is. Wees aanwezig in zijn/haar leven.
Wanneer je je mening geeft, wees dan feitelijk en realistisch. Alleen zo kan je een betrouwbaar en veilig referentiepunt zijn voor je kind..
Courage … je staat hier niet alleen in. Het is niet altijd makkelijk. Soms voel je je verloren dat is normaal.
Blijf jezelf, en durf je plaats in te nemen in het leven van je kind.
Een jongere leert stap voor stap wat het betekent om te leven en hoe hij/zij moet “navigeren” met zijn/haar sterktes en zwaktes.
Zo groeit echte autonomie.
4. Verantwoordelijkheid geven
De jongere leert SAMENLEVEN
Moedig de jongere aan in zijn/haar projecten en begeleid hem/haar in het opnemen van verantwoordelijkheid.
Zo kan hij/zij zich niet langer verschuilen achter anderen om ongestraft gedrag te stellen.
Door verantwoordelijkheid te leren, ontdekt een kind de waarde van dingen, zowelvoor zichzelf als voor anderen. Het leert zorg dragen: voor zichzelf en voor de mensen rondom zich.
Er zijn duizend manieren om verantwoordelijkheid te geven. Als ouder stem je die af op de leeftijd:
Een kind van 4 jaar kan speelgoed opruimen, kleren in de wasmand leggen…
Een jongere van 16 jaar kan een cv maken, solliciteren, fietsen herstellen, helpen in huis…