NEE, NEE EN NEE!
Scholen / sportclubs / jeugdbewegingen …
FOUTE REFLEXEN
“Het is gevaarlijk om iets te doen, dus ik blijf er beter buiten”
“Ik moet eerst weten wie schuldig is”
Ik ben niet verantwoordelijk, dus ik doe niets
“Anderen gaan mij niet vertellen wat ik moet doen”
“De slachtoffer moet gewoon wat sterker zijn”
“Omdat de jongere mij in vertrouwen heeft genomen, los ik het zelf wel op”
Het is absoluut een conflict, dus ik straf hem en dat is genoeg.
Door de pestkoppen te vernederen, zullen ze begrijpen dat ze het niet meer moeten doen.
Reageer!
Vermoedt u dat er sprake is van pesten? Wilt u meer weten? Weet u niet zeker wie wat doet, maar voelt u dat u moet ingrijpen? Wilt u concrete stappen ondernemen om de veiligheid van het slachtoffer en jongeren in het algemeen te waarborgen?
Deze klachtenprocedure is een educatief hulpmiddel om zowel de jongere als de groep te ondersteunen en te begeleiden totdat er tastbare resultaten zijn behaald.
“Het is gevaarlijk om iets te doen, dus ik blijf er beter buiten”
… niets doen is nog gevaarlijker
Niets doen is het grootste risico. Zelfdoding is één van de belangrijkste doodsoorzaken bij jongeren onder de 25 jaar in Europa.Volwassenen hebben een rol.
Door te handelen zoals hier voorgesteld, help je jongeren om deel van de oplossing te worden —
of ze nu slachtoffer, pester of getuige zijn.
Het schip zinkt, ik weet niet wat te doen, dus… en ik blijf zitten met mijn koffietje?
“Ik moet eerst weten wie schuldig is”
… je bent geen rechter, maar een opvoeder
Jij bent een professional in opvoeding, geen rechter. Begrijpen wat er gebeurt is niet hetzelfde als het oplossen. Strafsystemen vervangen opvoeding niet. Om te handelen heb je nochtans niet veel nodig: een stapel blanco papier, twee luisterende oren en een oprechte wil om jongeren te helpen groeien.
Vertrouw op jezelf en begeleid jongeren naar de feiten, naar de realiteit, naar concrete gebeurtenissen waarvan herhaling wijst op pesten.
Door dit te doen, verspil je geen tijd! JE WINT KOSTBARE TIJD! Geen gedoe meer met brandjes blussen… Je kunt je eindelijk concentreren op het monitoren en ruimte creëren voor cognitief leren.
(Zie ook « Wat te doen bij vermoeden van pesten »)
Twee zeilboten dreigen te botsen… ga je zoeken naar schuld, of help je wie in het water ligt?
Ik ben niet verantwoordelijk, dus ik doe niets
… je bent niet onverschillig, maar misschien onzeker of bang
Elk gedrag draagt bij aan een oplossing of versterkt het probleem. Als getuige: helpt jouw houding vooruit, of houdt ze het probleem in stand?
Er bestaat geen toverstaf, maar jij kan wél bijdragen aan een oplossing.
De kapitein is weg en het schip vaart recht op een ijsberg af…maar gezien ik geen kapitein ben, kijk ik gewoon toe?
“Anderen gaan mij niet vertellen wat ik moet doen”
… wees niet star, maar betrokken en bereid
Je hebt waarschijnlijk duidelijke regels binnen jouw klas of groep. Maar pestgedrag ontstaat vaak in de “tussenmomenten” daar waar verantwoordelijkheid even onduidelijk is. Werk samen met andere verantwoordelijken. Zorg voor afstemming, zodat die “blinde vlekken” verdwijnen.
Mijn zeilschip vaart rechtdoor. Een ander schip verandert koers en komt op mijn pad…
maar ik verander niets? ?
“De slachtoffer moet gewoon wat sterker zijn”
… nee, het is een slachtoffer (iemand die iets ondergaat)
Een jongere die gepest wordt, doet al méér dan genoeg inspanning.
Zijn/haar mentale gezondheid staat onder druk! Pesten is onrechtvaardig en onlogisch.
Het heeft geen geldige reden. het is nodig om te reageren!
Mijn vriend kan niet zeilen en zit alleen midden op zee…een ‘ludieke’ actie van zijn ‘vrienden’, Hij zit echt in de nesten, maar hij moet gewoon wat meer zijn best doen… ?
“Omdat de jongere mij in vertrouwen heeft genomen, los ik het zelf wel op”
… je bent geen redder, maar een betrokken volwassen, Je bedoelingen zijn goed maar draag het niet alleen.
Als begeleider en/of docent heb je een educatieve rol te vervullen. Begeleid de jongeren om zelf alle feiten te onderzoeken en tot eigen oplossingen te komen.
Ik weet niets van boilers, maar ik ben wel belast met dit probleem. Ik voel me er erg bij betrokken, omdat ik weet welke kabel kapot is. Ik heb besloten het zelf op te lossen, ook al ben ik niet handig en heb ik er geen ervaring mee…?
Het is absoluut een conflict, dus ik straf hem en dat is genoeg.
…nee, het probleem zal niet zo snel verdwijnen.
Zelfs in geval van een conflict is straf alleen onvoldoende, omdat het onderliggende probleem er niet mee wordt opgelost. De voorgestelde methode werkt echter ook in conflictsituaties. Ga dus stap voor stap te werk.
De zeilboot heeft een gebroken mast. Ik besluit dan maar de fabrikant van de mastte straffen. Ziezo, nu gaan we weer op pad met onze zeilboot met de gebroken mast. Toch?
Door de pestkoppen te vernederen, zullen ze begrijpen dat ze het niet meer moeten doen.
…nee, vernederd zal de jongere op zijn beurt zijn leeftijdsgenoten vernederen.
Ons brein bestaat uit spiegelneuronen die constant alles kopiëren, waardoor we reageren op externe prikkels. Dit is de reden waarom kinderen hun ouders nabootsen, waarom tieners op de ene school hetzelfde praten en zich hetzelfde kleden als op de school ernaast. De jongere voelt zich vernederd, leert deze machtsverhouding kennen en zal deze vervolgens op zijn of haar leeftijdsgenoten toepassen. Laten we ervoor zorgen dat het educatieve aspect niet uit het oog wordt verloren.
Kies voor herhaalde en constructieve sancties! Geen eenmalige straffen.
Er verscheen een vrouw en de piraat trouwde met haar. Zo werd zijn tweede vrouw. De eerste vrouw van de piraat nam wraak en vermoordde de tweede vrouw. Het kind van deze tweede vrouw vermoordde op zijn/haar beurt de eerste vrouw van de piraat. En ondertussen woedde er een hongersnood…?