Bij het aanpakken van pestgedrag moedigen we aan om te starten met individuele gesprekken. Tijdens elk gesprek worden uitsluitend de feiten genoteerd. Op basis van deze gesprekken wordt vervolgens een tijdlijn van pestgedrag opgesteld, dat wil zeggen: de herhaling van kwetsende handelingen, aan de hand van data en aantekeningen.

In een tweede fase worden jongeren één voor één uitgenodigd in de klas om de tijdlijn aan te vullen of te corrigeren. We starten met het primaire slachtoffer. Dit betekent dat de jongere die de feiten ontkent, dit doet in aanwezigheid van zijn klasgenoten die de feiten zojuist hebben aangevuld of gecorrigeerd.

Ik adviseer daarom om de jongere die de feiten ontkent aan te moedigen dit zeer nauwkeurig te doen. Alles op de tijdlijn is immers gebaseerd op de aantekeningen van de individuele gesprekken en werd door elke aanwezig jongere aangevuld en gecorrigeerd.

Door de jongeren te laten vertrekken vanuit een concreet, specifiek element van de tijdlijn, en dit nauwkeurig en zonder oordeel te corrigeren, help je hen inzicht te krijgen in de herhaling van (gezamelijk) pesten waaraan zij dus zelf hebben bijgedragen. Zodra een jongere begrijpt dat het niet gaat om beschuldigen, maar om het samen correct opbouwen van de tijdlijn, merken we dat deelnemen vaak als een opluchting wordt ervaren. Op die manier verdwijnen ego-conflicten en schuldgevoelens, en er ontstaat ruimte voor een eenvoudig maar doeltreffend proces dat zich stap voor stap in de tijd verankert.